Agentic Commerce Protokol Haritası: MCP, A2A, ACP, UCP ve AP2 Ne İşe Yarıyor?

Agentic Commerce, bir yapay zeka sisteminin ürün bulması veya kullanıcıya birkaç ürün önermesiyle sınırlı değildir. Gerçek bir agentic commerce deneyiminde ajanın doğru kaynağa erişmesi, satıcının hangi işlemleri desteklediğini anlaması, gerektiğinde başka ajanlarla görev paylaşması, ürün ve sepet verisini ortak bir yapıda işlemesi, kullanıcının verdiği yetkinin sınırlarını koruması ve ödeme sonucunu doğrulanabilir biçimde kaydetmesi gerekir.

Bu zincirin her aşaması farklı bir teknik problemi çözer. Bu nedenle MCP, A2A, ACP, UCP ve AP2 gibi protokolleri birbirinin alternatifi veya doğrudan rakibi olarak değerlendirmek çoğu durumda yanıltıcıdır.

Daha doğru yaklaşım, Agentic Commerce mimarisini katmanlara ayırmaktır:

1. Keşif ve makine okunabilirlik: Ajan markayı, ürünü ve ticari bilgiyi nasıl bulacak?

2. Bağlantı ve koordinasyon: Ajan araçlara ve diğer ajanlara nasıl erişecek?

3. Ticari semantik: Ürün, sepet, checkout ve ticari yetenekler hangi ortak dilde aktarılacak?

4. Yetki ve ödeme güvenliği: Kullanıcının gerçekten neyi onayladığı nasıl kanıtlanacak?

Bu perspektif, markaların “Hangi protokolü seçmeliyiz?” sorusundan önce “Agentic Commerce zincirimizin hangi bölümü eksik?” sorusunu sormasını sağlar.

Agentic Commerce Neden Tek Bir Protokolle Çalışmaz?

Klasik e-ticarette kullanıcı tarayıcı üzerinden ürün sayfasını ziyaret eder, sepete ürün ekler ve ödeme ekranındaki işlemleri kendisi gerçekleştirir.

Agentic Commerce modelinde ise bu sürecin bazı veya tamamı yazılım ajanları tarafından yürütülebilir.

Örneğin kullanıcı:

“İstanbul'da iki gün içinde teslim edilebilecek, 5.000 TL altında kablosuz bir süpürge bul ve benim için en uygun seçeneği satın al.”

dediğinde ajanın yalnızca ürün araması yeterli değildir.

Ajanın:

• kullanıcının kriterlerini anlaması,

• uygun satıcıları keşfetmesi,

• güncel ürün ve stok verisini alması,

• alternatifleri karşılaştırması,

• teslimat şartlarını kontrol etmesi,

• sepet oluşturması,

• kullanıcının verdiği harcama yetkisini doğrulaması,

• ödeme sürecini başlatması,

• sonucu kaydetmesi

gerekir.

Dolayısıyla Agentic Commerce aslında tek bir API entegrasyonundan çok, birden fazla sistemin birlikte çalıştığı ticari bir agent infrastructure problemidir.

Agentic Commerce Mimarisi Hangi Katmanlardan Oluşur?

Basitleştirilmiş bir mimari şu şekilde düşünülebilir:

Web ve Ticaret Verisi → Araç/Ajan Bağlantısı → Commerce Protocol → Authorization → Payment → Measurement

Bu zincirde:

• robots.txt, sitemap, HTML, Schema.org ve product feed keşfi,

• MCP araç erişimini,

• A2A ajanlar arası koordinasyonu,

• ACP ve UCP ticari işlemlerin ortak dilini,

• AP2 ise özellikle yetki ve ödeme güvenliği katmanını

destekler.

Ancak hiçbir protokol kötü ürün verisini, yanlış fiyat bilgisini veya güncelliğini kaybetmiş stok kayıtlarını kendiliğinden düzeltemez.

Katman 1: Keşif ve Makine Okunabilirlik

Ajan Önce Markayı ve Ürünü Bulabilmelidir

Bir ajan işlem yapmadan önce satıcıyı, ürünleri ve ticari bilgileri keşfedebilmelidir.

Bu nedenle Agentic Commerce hazırlığı çoğu zaman klasik web altyapısından başlar.

robots.txt

Tarayıcıların ve belirli AI botlarının hangi alanlara erişebileceğini kontrol eder.

Ancak robots.txt bir ürün kataloğu veya “AI için özel ürün dosyası” değildir. Temel görevi erişim politikasını belirtmektir.

XML Sitemap

Arama sistemlerinin ve crawler'ların önemli URL'leri keşfetmesini kolaylaştırır.

Özellikle büyük e-ticaret sitelerinde:

• ürünler,

• kategoriler,

• markalar,

• içerikler

arasında keşfedilebilirlik açısından önemli bir altyapı bileşenidir.

Semantik HTML

Ürün adı, fiyat, özellik, varyant, teslimat bilgisi ve iade koşullarının yalnızca JavaScript arayüzlerinde değil, makine tarafından güvenilir biçimde ayrıştırılabilecek yapılarda sunulması önemlidir.

Schema.org Structured Data

Product ve Offer başta olmak üzere uygun yapılandırılmış veri türleri sayesinde sistemlerin sayfadaki bilgiyi yalnızca metin olarak değil, belirli bir anlam taşıyan ticari varlıklar olarak yorumlaması kolaylaşır.

Organization, MerchantReturnPolicy ve OfferShippingDetails gibi yapılar da marka, iade ve teslimat bilgisinin daha açık biçimde temsil edilmesini sağlar.

Product Feed Agentic Commerce İçin Neden Daha Önemli Hale Geliyor?

Bir e-ticaret sitesinde milyonlarca ürün varyantının yalnızca web sayfaları üzerinden takip edilmesi verimsiz olabilir.

Product feed'leri ürün bilgisini daha yapılandırılmış biçimde sunabilir:

• product ID

• SKU

• GTIN

• ürün adı

• marka

• fiyat

• kampanyalı fiyat

• stok durumu

• varyant

• görsel

• ürün URL'si

• teslimat bilgisi

Agentic Commerce açısından kritik nokta feed'in bulunması değil, feed ile gerçek ticari sistem arasındaki veri tutarlılığıdır.

Agentic Commerce'in İlk Büyük Problemi: Tek Bir Veri Gerçeği

Bir ürün için:

• ürün sayfasında 1.999 TL,

• Schema.org verisinde 1.899 TL,

• ürün feed'inde 2.099 TL,

• API'de 1.949 TL

görünüyorsa artık yalnızca bir SEO problemi yoktur.

Bir alışveriş ajanı:

• yanlış ürünü önerebilir,

• yanlış fiyat gösterebilir,

• hatalı sepet oluşturabilir,

• fiyat değişikliği nedeniyle checkout'u tamamlayamayabilir.

Bu nedenle Agentic Commerce için temel kavramlardan biri:

Single Source of Truth — Tek Veri Gerçeği

olmalıdır.

Ürün bilgisi mümkün olduğunca merkezi sistemlerden yönetilmeli ve HTML, structured data, feed, API ve checkout arasında tutarlı biçimde dağıtılmalıdır.

Katman 2: MCP ve A2A ile Bağlantı ve Koordinasyon

MCP Nedir?

Model Context Protocol, AI uygulamalarının araçlara ve veri kaynaklarına standart biçimde bağlanmasını sağlayan genel amaçlı bir protokoldür.

Örneğin bir alışveriş ajanı MCP üzerinden:

• ürün veri tabanında arama yapabilir,

• stok servisini çağırabilir,

• teslimat süresini kontrol edebilir,

• müşteri destek belgelerini okuyabilir,

• sipariş sistemindeki bir fonksiyonu çalıştırabilir.

2026-07-28 MCP spesifikasyonu stateless protokol çekirdeği, daha gelişmiş authorization mekanizmaları ve yeni extension yapısıyla üretim ortamlarında ölçeklenebilirlik ve güvenlik tarafında önemli değişiklikler getirdi.

MCP Ne Yapmaz?

MCP'nin sınırını anlamak en az yeteneklerini anlamak kadar önemlidir.

Bir MCP server kurmak tek başına:

• ürün verisini doğru hale getirmez,

• checkout standardı oluşturmaz,

• ödeme yetkisi vermez,

• kullanıcının satın alma onayını kanıtlamaz.

MCP bir commerce protocol değil, ağırlıklı olarak bir tool and context connectivity layer olarak düşünülmelidir.

A2A Nedir?

Agent2Agent Protocol, bağımsız AI ajanlarının birbirleriyle çalışmasını sağlayan açık bir iletişim standardıdır.

A2A ilk olarak Google tarafından geliştirildi ve daha sonra Linux Foundation'a devredildi. Protokol farklı framework ve sağlayıcılardan gelen ajanların birbirlerinin yeteneklerini keşfetmesini ve birlikte görev gerçekleştirmesini hedefler.

Örneğin:

Shopping Agent

ürün araştırmasını

Merchant Agent

ile gerçekleştirirken teslimat hesabını

Logistics Agent

üzerinden yaptırabilir.

MCP ile A2A Arasındaki Fark Nedir?

Pratik bir ayrım kullanılabilir:

MCP = Agent → Tool

A2A = Agent → Agent

Örneğin:

“Bu ürünün stok durumunu kontrol et.”

ajanın stok API'sine MCP üzerinden bağlanmasıyla çözülebilir.

Ancak:

“Bu ürünün İstanbul'a yarın teslim edilip edilemeyeceğini lojistik ajanına sor.”

gibi bir görev A2A tipi ajanlar arası koordinasyona daha yakındır.

Üretim mimarilerinde MCP ve A2A birbirinin alternatifi olmak zorunda değildir. Aynı sistem içerisinde birlikte kullanılabilir.

Katman 3: ACP ve UCP ile Ticari Semantik

MCP ve A2A sistemlerin nasıl iletişim kuracağını açıklamaya yardımcı olur.

Ancak ticaret tarafında başka bir soru ortaya çıkar:

Ajan ve satıcı “ürün”, “sepet”, “checkout”, “fiyat”, “teslimat” veya “ödeme” dediğinde aynı şeyi mi anlıyor?

Commerce protocol'lerinin temel problemi budur.

Agentic Commerce Protocol (ACP) Nedir?

Agentic Commerce Protocol, AI ajanları, kullanıcılar ve işletmeler arasında ticari işlemlerin gerçekleştirilebilmesi için geliştirilen açık bir standarttır.

ACP, OpenAI ve Stripe tarafından sürdürülen ve şu anda beta aşamasında bulunan bir protokoldür.

OpenAI ilk olarak Instant Checkout deneyiminde ACP'yi kullanmaya başladı; 2026'da protokol ürün keşfi tarafını da kapsayacak şekilde genişletildi.

ACP kapsamında:

• ürün keşfi,

• product feed,

• checkout,

• ödeme bağlantıları,

• ticari extension'lar

gibi yapıların standardize edilmesi hedeflenir.

Bu yaklaşımın önemli özelliklerinden biri satıcının mevcut commerce infrastructure'ını tamamen değiştirmek zorunda kalmadan agentic commerce yüzeylerine bağlanabilmesidir.

Universal Commerce Protocol (UCP) Nedir?

Universal Commerce Protocol, Google tarafından sektör ortaklarıyla birlikte geliştirilen açık kaynaklı bir commerce standardıdır.

UCP'nin amacı consumer surfaces, işletmeler ve ödeme sağlayıcıları arasında ürün keşfinden checkout'a kadar uzanan ortak bir ticaret dili oluşturmaktır.

UCP mimarisinin önemli özelliklerinden biri capability-based yaklaşımıdır.

Bir işletme desteklediği ticari yetenekleri ilan edebilir.

Örneğin:

• checkout

• fulfillment

• discount

• payment

• order management

gibi capability'ler ilerleyen ekosistemde agentic yüzeyler tarafından keşfedilebilir.

UCP ayrıca iletişim kanalını tek bir yönteme kilitlemez. İşletmeler API, MCP veya A2A gibi farklı bağlantı biçimlerinden yararlanabilir. Google'ın dokümantasyonu UCP'nin MCP, A2A ve AP2 gibi protokollerle birlikte çalışacak şekilde tasarlandığını açıkça belirtmektedir.

ACP mi UCP mi?

Markalar açısından en sık sorulan sorulardan biri şudur:

“ACP mi kazanacak, UCP mi?”

Fakat bugün için daha faydalı soru şudur:

“Ticari altyapımız farklı agentic commerce yüzeylerine bağlanabilecek kadar standart mı?”

Çünkü protokol hangisi olursa olsun temel veri yapıları değişmez:

• Product ID

• SKU

• fiyat

• stok

• varyant

• kampanya

• teslimat

• iade

• sepet

• checkout

• ödeme

Bu nedenle şirketlerin protokol bağımlı bir veri modeli yerine mümkün olduğunca platformdan bağımsız bir commerce data layer oluşturması daha sağlıklı olabilir.

Katman 4: AP2 ile Yetki ve Ödeme Güvenliği

Agentic Commerce'in en kritik aşaması ödeme tarafıdır.

Çünkü ajan kullanıcının adına işlem gerçekleştirmeye başladığında yeni sorular ortaya çıkar:

• Kullanıcı gerçekten bu ürünü satın almak istedi mi?

• Kullanıcı maksimum ne kadar harcama yetkisi verdi?

• Satıcı sonradan sepeti değiştirdi mi?

• Ajan verilen yetkinin dışına çıktı mı?

• Kullanıcı işlem sırasında ekranda mıydı?

• Ajan bağımsız hareket ettiyse hangi sınırlar içinde hareket etti?

• Bir uyuşmazlık çıktığında neyin onaylandığı kanıtlanabilir mi?

Agent Payments Protocol (AP2) Nedir?

AP2, agent-led payment işlemlerinin güvenli biçimde gerçekleştirilebilmesi için geliştirilen açık bir ödeme protokolüdür.

Google tarafından ödeme ve teknoloji şirketleriyle birlikte geliştirilen AP2, payment-method agnostic bir yapı hedefler ve MCP/A2A gibi protokollerle birlikte kullanılabilir.

AP2'nin temel yaklaşımı mandate adı verilen doğrulanabilir yetki kayıtlarına dayanır.

Mandate Nedir?

Mandate, kullanıcının veya yetkili ajanın hangi işlemi gerçekleştirmeye izin verdiğini kriptografik olarak doğrulanabilir hale getirir.

Güncel AP2 spesifikasyonunda özellikle:

Checkout Mandate

ve

Payment Mandate

ayrımı bulunmaktadır.

Checkout Mandate, ajanın belirli bir checkout'u gerçekleştirmek için yetkili olduğunu doğrulamaya yardımcı olur.

Payment Mandate ise belirli checkout'a bağlı ödemenin yetkilendirildiğini ödeme ekosistemindeki ilgili taraflara kanıtlar.

Human Present ve Autonomous Commerce Arasındaki Fark

Agentic Commerce yalnızca kullanıcının ekrana bakarak “Onayla” butonuna bastığı senaryolardan oluşmayacaktır.

AP2 iki önemli senaryo arasında ayrım yapar.

Human Present

Kullanıcı nihai sepeti görür ve satın alma işlemini doğrudan onaylar.

Human Not Present

Kullanıcı önceden belirli sınırlar tanımlar.

Örneğin:

“Önümüzdeki üç gün içinde 2.000 TL'yi geçmeyecek şekilde aynı kahve makinesini satın al.”

Ajan uygun koşul oluştuğunda işlemi kullanıcı tekrar ekranda olmadan gerçekleştirebilir.

Bu durumda güvenlik problemi yalnızca ödeme bilgilerini korumak değildir.

Asıl problem:

Ajanın kullanıcının verdiği yetkinin sınırları içerisinde kaldığını kanıtlamaktır.

AP2 bunun için açık ve kapalı mandate yapıları ile doğrulanabilir bir işlem izi oluşturmayı hedefler.

MCP, A2A, ACP, UCP ve AP2 Birlikte Nasıl Çalışabilir?

Gerçek bir senaryo üzerinden düşünelim.

Kullanıcı şöyle desin:

“Yarın teslim edilebilecek, 3.000 TL altında siyah bir koşu ayakkabısı bul ve en iyi seçeneği satın al.”

1. Intent

AI agent kullanıcının kriterlerini çıkarır:

• kategori: koşu ayakkabısı

• renk: siyah

• maksimum fiyat: 3.000 TL

• teslimat: yarın

• işlem: satın alma

2. Discovery

Ajan web içeriği, product feed'leri veya merchant sistemlerinden uygun ürünleri keşfeder.

3. Tool Access

Ajan stok veya teslimat servisine MCP üzerinden erişebilir.

4. Agent Collaboration

Teslimat veya başka bir uzmanlık için başka bir ajana A2A üzerinden görev devredebilir.

5. Commerce Interaction

Merchant'ın checkout yetenekleri ACP veya UCP gibi commerce protocol'leri üzerinden kullanılabilir.

6. Authorization

Kullanıcının belirlediği 3.000 TL bütçe sınırı ve diğer koşullar agent authorization mekanizmasına bağlanabilir.

7. Payment

AP2 benzeri doğrulanabilir mandate yapıları satın alma ve ödeme yetkisini güvence altına alabilir.

8. Receipt

Satıcı checkout sonucunu ve ödeme sistemi payment receipt bilgisini döndürür.

9. Measurement

İşlem yalnızca “AI referral traffic” olarak değil, baştan sona agentic commerce funnel'ı içerisinde ölçülür.

Protokoller Hangi Problemi Çözüyor?

Bu tablo aynı zamanda önemli bir noktayı gösterir:

Protokoller birbirinin yerine geçmekten çok farklı problemleri çözer.

Protokoller Tek Başına Hangi Problemleri Çözmez?

Agentic Commerce hazırlığında en sık yapılan hatalardan biri protokol entegrasyonunu projenin tamamı sanmaktır.

Oysa protokoller aşağıdaki problemleri tek başına çözmez.

Veri Kalitesi

Yanlış fiyatı hiçbir commerce protocol doğru hale getiremez.

Entity Resolution

Aynı ürünün:

• SKU,

• GTIN,

• feed ID,

• internal product ID

değerleri arasında tutarlılık kurulması gerekir.

Veri Güncelliği

Ajanın gördüğü stok bilgisinin 24 saat eski olması gerçek zamanlı commerce için kabul edilebilir olmayabilir.

Authentication ve Authorization

Her tool call veya agent request aynı erişim seviyesine sahip olmamalıdır.

Fraud Prevention

Bir işlemin protokol uyumlu olması onun otomatik olarak güvenli olduğu anlamına gelmez.

Observability

Hangi ajanın:

• hangi ürünü gördüğü,

• hangi API'yi çağırdığı,

• hangi noktada hata aldığı,

• checkout'un neden tamamlanmadığı

izlenebilmelidir.

Privacy

Bir alışveriş ajanına kullanıcının tüm müşteri profilini vermek gerekmeyebilir.

Agentic Commerce sistemleri mümkün olduğunca görev için gerekli minimum veriyi paylaşmalıdır.

Agentic Commerce Ölçümü Nasıl Yapılmalı?

Agentic Commerce döneminde yalnızca organik trafik veya AI referral traffic takip etmek yeterli olmayacaktır.

Yeni ölçüm katmanları gerekir.

Agent Discovery Rate

Ürünlerin ve markanın agentic yüzeyler tarafından keşfedilme oranı.

Product Data Match Rate

HTML, structured data, feed ve API arasındaki ürün verisi tutarlılığı.

Agent Eligibility Rate

Keşfedilen ürünlerin gerçekten işleme uygun olma oranı.

Örneğin 10.000 ürün bulunabilir ancak yalnızca 6.000 ürün agentic checkout için uygun olabilir.

Tool Success Rate

Agent çağrılarının başarılı sonuçlanma oranı.

Checkout Initiation Rate

Ürün keşfinden checkout'a geçen agentic oturumların oranı.

Authorization Failure Rate

Yetki veya mandate kontrolleri nedeniyle başarısız olan işlemler.

Agentic Conversion Rate

Agent tarafından başlatılan işlemlerin satın almaya dönüşme oranı.

Transaction Completion Rate

Başlatılan agentic checkout'ların başarılı ödeme ile sonuçlanma oranı.

Bu ölçüm modeli GEO ile commerce arasındaki önemli farkı da gösterir:

GEO markanın cevaba girmesini ölçerken Agentic Commerce markanın işlem yapılabilir hale gelip gelmediğini de ölçmek zorundadır.

Bir Marka Agentic Commerce'e Nereden Başlamalı?

1. AI ve Search Bot Erişimini Denetleyin

robots.txt, crawlability, indexability ve sitemap yapısını kontrol edin.

2. Ürün Verisini Tekilleştirin

HTML, Schema.org, feed, API ve checkout fiyatlarının aynı kaynaktan beslenmesini hedefleyin.

3. Product Identity Standardı Kurun

SKU, GTIN, product ID ve varyant ilişkilerini netleştirin.

4. Structured Commerce Data'yı Geliştirin

Product, Offer, Organization, shipping ve return verilerini sayfa içeriğiyle eşleştirin.

5. Veri Güncelliğini Ölçün

Fiyat ve stok değişikliklerinin feed/API'lere ne kadar sürede yansıdığını takip edin.

6. Gerçek Bir Customer Job Seçin

Örneğin:

“1500 TL altında ertesi gün teslim edilen bir spor ayakkabısı bul.”

Bu görevi discovery'den checkout'a kadar uçtan uca test edin.

7. Commerce Capability'lerinizi Haritalayın

Sistemin:

• search,

• cart,

• checkout,

• discount,

• shipping,

• payment,

• cancellation,

• return

gibi hangi işlemleri desteklediğini belgeleyin.

8. Protokol Entegrasyonunu Sonra Seçin

ACP, UCP, MCP, A2A veya AP2 kararını moda olduğu için değil;

• kullandığınız platform,

• ödeme sağlayıcınız,

• hedeflediğiniz AI yüzeyleri,

• risk seviyeniz,

• müşteri deneyiminiz

üzerinden verin.

GEO ile Agentic Commerce Arasındaki İlişki Nedir?

GEO ve Agentic Commerce birbirinden kopuk iki disiplin değildir.

GEO'nun temel sorusu:

“Bir yapay zeka sistemi markayı güvenilir bir cevap kaynağı olarak bulabiliyor ve kullanabiliyor mu?”

Agentic Commerce ise bu soruyu bir adım ileri taşır:

“Ajan markayı bulduktan sonra onunla güvenli biçimde işlem yapabiliyor mu?”

Bu nedenle gelişim basamakları şöyle düşünülebilir:

Discoverable → Understandable → Trustworthy → Transactable

Bir marka bulunamıyorsa önerilemez.

Anlaşılamıyorsa doğru karşılaştırılamaz.

Güvenilmiyorsa seçilmez.

İşlem yapılabilir değilse agentic commerce dönüşümü gerçekleşmez.

Bu hazırlığın görünürlük ve içerik tarafını sistemli biçimde ele alan bir GEO danışmanlığı, markanın doğru soru kümelerinde bulunmasını, anlaşılmasını ve güvenilir kaynak haline gelmesini destekler.

Ancak Agentic Commerce aşamasına geçildiğinde buna ürün verisi, API erişimi, capability tanımı, authorization, payment ve transaction measurement katmanlarının eklenmesi gerekir.

Webtures Agentic Commerce Yaklaşımı

Webtures, Agentic Commerce'i yalnızca yeni çıkan protokollerin takip edildiği teknik bir trend olarak ele almıyor.

Yaklaşımın merkezinde:

• teknik SEO,

• GEO ve AI visibility,

• structured commerce data,

• product data quality,

• entity consistency,

• agent accessibility,

• trust,

• transaction readiness,

• measurement

başlıklarının birlikte değerlendirilmesi bulunuyor.

Amaç bir markaya yalnızca “MCP server kurun” veya “UCP entegrasyonu yapın” demek değil; markanın Agentic Commerce zincirinde nerede kırıldığını tespit etmek ve bunu uygulanabilir teknik görevlere dönüştürmek.

Standartlar geliştikçe protokol varsayımlarının da güncellenmesi gerekir.

Örneğin MCP'nin Temmuz 2026 spesifikasyonu protokolü daha HTTP-native ve stateless bir mimariye taşırken, OpenAI ACP'yi ürün keşfi tarafında genişletti; UCP ise MCP, A2A ve AP2 gibi standartlarla birlikte çalışabilen daha modüler bir commerce yaklaşımı ortaya koyuyor.

Dolayısıyla Agentic Commerce hazırlığı tek seferlik bir entegrasyon projesinden çok, gelişen bir commerce infrastructure readiness çalışması olarak değerlendirilmelidir.

Agentic Commerce Bir Protokol Değil, Bir Sistem Mimarisi Problemidir

Agentic Commerce protokol haritasını beş soruyla özetlemek mümkündür:

Ajan markayı ve ürünü nereden bulacak?

Makine okunabilir web altyapısı, structured data ve feed'ler.

Ajan gerekli araca nasıl erişecek?

MCP.

Başka bir ajanla nasıl çalışacak?

A2A.

Ürün, sepet ve checkout hangi ortak ticari yapıda temsil edilecek?

ACP ve UCP gibi commerce protocol'leri.

Kullanıcının yetkisi ve ödeme onayı nasıl doğrulanacak?

AP2 ve ilgili authorization/payment mekanizmaları.

Başarılı bir Agentic Commerce mimarisi tek bir standardı bütün problemlere uygulamaya çalışmaz.

Önce veriyi güvenilir hale getirir.

Sonra sistemleri bağlar.

Ardından ticari yetenekleri makine okunabilir hale getirir.

En sonunda ise kullanıcının yetkisini, ödeme güvenliğini ve işlem ölçümünü sisteme ekler.

Çünkü Agentic Commerce'de asıl rekabet yalnızca hangi markanın AI cevabında göründüğü üzerinden gerçekleşmeyecek.

Bir sonraki rekabet alanı şu olacak:

AI bir ürünü satın almak istediğinde hangi marka gerçekten işlem yapılabilir durumda?